کوی تعادل

امروز بعد ار مدتها حال و حوصلۀ مطلب نوشتن را دوباره پیدا کردم و چون تازه از

ایران برگشتم بهتر می توانم در مورد اوضاع و احوال اقتصاد ایران نظر بدهم( البته

از آنچه که در تهران دیدم ).

چیزی که بیشتر به چشم می خورد این حجم بسیار زیاد کالاها در بخشهای مختلف

اقتصادی و رشد فرهنگ مصرفی کشور بود.

حجم بالای کالاها در بازار بخصوص در بخش پوشاک ، موبایل و وسایل الکترونیکی

و دیگر بخشهای اقتصادی حکایت از واردات بسیار زیاد دارد در بخش پوشاک وجود

تعرفه گمرکی بالا میل به قاچاق کالا را بیشتر می کند ولی در کل حجم و تنوع موجود

کالا طبیعی وهمخوان با تقاضا و قدرت خرید مردم نبوده .

مورد دیگری که بسیار به چشم می آمد رشد عددی مغازه ها و فروشگاههای مواد غذایی

بود تقریبآ تمام مغازه های اغذیه که پاتوق شده بودند مشتری های خود را حفظ کرده و گاهآ

افزایش هم داده بودند و خوردن بعنوان یک تفریح بطور کامل در جامعه بهینه شده است.

ولی پول ملی ما همچنان در مسیر سقوط قرار دارد و ارزشش را رور به روز دارد از

دست میدهد تا جایی که هم حجم بالایی از پول را علارغم چاپ اسکناسهای 50هزار

تومانی و 10 هزارتومانی ملت جابجا می کنند هم از نظر ارزشی قدرت خرید بسیاری از

اقشار مردم کاهش پیدا کرده است.

در ارتباط با بخش پولی اقتصد ایران با حجم زیاد نقدینگی مواجه است  که بطور کاذب در

جامعه وجود دارد این نقدینگی بطور حتم حاصل تبادلات عادی اقتصادی نبوده و حاصل

چاپ پول و تزریق نقدینگی به عناوین مختلف واز مجاری دیگر به اقتصاد است که اثر

آنرا با ایجاد حباب قیمت در بخشهای مسکن و طلا و ارز می توان مشاهده کرد.

در این اواخر صحبت بسیاری در ارتباط با حذف صفرهای پول ملی شد که یه اختلاف نظر هم

مابین وزیر اقتصاد و بانک مرکزی بر سر حذف تعداد صفرها شکل گرفت ولی انجه که مهم است

اینه که حذف صفرها در شرایط تورم  دو رقمی هیچ کمکی به اقتصاد و به پولی ملی

نمی کند و فقط شاید باعث سهولت انتقال پول گردد که برای همین هدف هم باید بانک مرکزی

هزینه چاپ پولهای جدید و جمع اوری پولهای کهنه را متقبل بشود.

تجربه حذف صفرها در کشورهایی که تورم تک رقمی دارند بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.

گسترش کارتهای اعتباری و افزایش مراکز خرید مجهز به دستگاههای کارت خوان باعث میشود

نقل و انتقال وجه نقد کاهش پیدا بکند و یه سهولتی در امور اقتصادی و جاری مردم صورت بگیرد

و گرنه افزایش بانکها اگر به این مهم نیانجامد بجز افزایش هزینۀ مردم و تکرار بانکداری به شیوۀ

بانکهای قدیمی چیز دیگری حاصل نمیشود.

اقتصاد در ایران بسیار بهم ریخته است و این حاصل تکثر سیاستهای اقتصادی که منافات با هم دارند

و اجرا می شوند است تا جاییکه واردات بعضی از کالاها راحت و گسترش امر تولید و سهولت

در تولید غیر عملی شده است هزینه های ناشی از افزایش قیمت حاملهای انرژی ، افزایش واردات

در بخشهای گوناگون ، شرکت داری به شیوۀ سنتی و بازاری ، … اقتصاد را از تولید به اقتصاد

وارداتی و خدماتی تبدیل می کند.

در آینده در ارتباط با انچه که دیدم باز هم می نویسم.